Als kind uit twee culturen, Indonesisch en Nederlands, ben ik een groot deel
van mijn jeugd opgegroeid bij mijn Indonesische oma en opa. Bij de dagelijkse
verzorging, bij ziekte of zomaar, werd ik met speciale oliën verzorgd en
gemasseerd. Voor ieder doel maakte mijn oma zelf een olie of balsem waarmee ze
mij inwreef. Soms om rustig te worden, soms om mij in slaap te brengen of mij
energie te geven. Deze verzorging en oosterse manier van opvoeding heeft mij de
basis in het leven gegeven.
Als psycholoog begreep ik later dat dit proces over "hechting" of verbinding
gaat. Vaak denken mensen dat het hechtingsproces alleen in de babytijd van
belang is. Het tegendeel is waar. Als kinderen groter worden is de verbinding of
hechting meer dan belangrijk voor hun balans. Als moeder ontdekte ik dat ook
mijn kinderen zich fijn voelen bij dezelfde oosterse manier van verzorgen.
Aanraken, massage, aandachtig samen zijn, geeft hen evenwicht.
Niet alleen oosterse tradities maar ook wetenschappelijk onderzoek laat zien
dat liefdevol aanraken en massage een gunstige invloed heeft op de (emotionele)
ontwikkeling en gezondheid van kinderen. Tegelijkertijd heerst er in de Westerse
wereld een taboe op het aanraken van kinderen wanneer ze de peutertijd zijn
ontgroeid. Door onze angst om verkeerde signalen uit te zenden dreigen we een
heel belangrijk instrument te verliezen.
Mijn ervaringen als kind, moeder en psycholoog hebben mij geïnspireerd om
Boútriba te starten. Een oosterse manier van verzorgen te introduceren met
westers psychologisch model. Waarbij voor het temperament van ieder kind een
eigen natuurzuivere verzorgingslijn is. Om kinderen zichzelf te laten ontdekken.
En ouders de natuurlijke band met hun kinderen te helpen versterken.
Met Boútriba kan ieder kind zichzelf zijn en kunnen ouders het geven wat het
nodig heeft: aandacht en de beste zorg.
