Keuzes...

door Denise Krul

’Krulspelden wil ik in mijn haar, met een hoofddoekje eromheen, en een roze badjas waarin ik mijn man en kids uitzwaai, om vervolgens met een sopje de keukenkastjes onder handen te nemen, bijgestaan door Elvis die mij vanaf het vinyl bemoedigend toezingt. Ik wil ook minder spullen, minstens de helft het huis uit, wat moet ik daar tenslotte mee? Visioenen van ranke stoeltjes met dito salontafeltjes, halflege kasten, een grote groene tv, een platenspeler en een (1!) telefoon in de gang, zonder voicemail, die je gewoon kunt laten gaan, of nog beter, die je niet hoort als je in de tuin bent.’ Heimwee naar de fifties. Toen was ik er nog niet eens, bizar toch? Schijnt vaker voor te komen, heb ik laatst ergens gelezen. Heeft waarschijnlijk alles te maken met behoefte aan rust en orde in je hoofd. 
Mijn man lacht een berustend lachje vanachter zijn glas wijn: “Juni is het toch? Elk jaar om deze tijd hoor ik je hetzelfde zeggen. Telkens weer kruip je op je tandvlees naar de vakantie toe. Maar hé, het hoort waarschijnlijk gewoon bij je.” Oei, dat geeft te denken. Dit jaar heb ik het wel heel bont gemaakt. In februari besloten te switchen van distributiecentrum. Niet helemaal vermoed wat de impact daarvan zou zijn. En daarnaast gaan de gewone zaken natuurlijk ook gewoon door. 
De najaarscollectie moet nog af, persberichten gemaakt, Home Sales en beurzen geregeld (RAI Woonbeurs en Flavourites Live ), nieuwe regiomanagers geworven en tussendoor nog een fotoshootje voor wat missende beelden. Iets minder hectiek is toch ook leuk, nog steeds divers en aantrekkelijk, toch!? Lastige vraag of dit nou is wie ik ben, of wie ik ben geworden. En, nog belangrijker, wil ik dat wel?
Om het nog overtuigender te maken hebben wij in juni ook nog de beide verjaarspartijtjes van de kids. Met een iets te kort lontje probeer ik dan 10 ongeleide projectielen in het gareel te houden. Kinderen van de patatgeneratie, die bij binnenkomst al vragen of ze een snoepzak mee naar huis krijgen, die het afgelopen jaar ruimschoots zijn getrakteerd op diverse pretparken, disco-bowlingmiddagen, manegefeestjes met slapen toe en tropische zwemparadijzen. Knappe ouder die dan nog verrassend uit de hoek weet te komen.
Recalcitrant kozen we ervoor om met Gijs, die acht is geworden, naar het Bewaarde Land te gaan, een mooi stukje bos waar de natuur z’n gang kan gaan. Onze gids, een zachtaardige boswachter die zich Kastanje liet noemen, nam ons drie uur op sleeptouw. Ademloos stonden acht jochies te luisteren bij een hoopje veren naar de uitleg over hoe je kon afleiden wie de moordenaar was geweest: de vos of de roofvogel? Mijn dochter had vriendschap gesloten met een kikker. Er is een prachtige hut gebouwd, bomen zijn beklommen en een kampvuur gemaakt. De tijd vloog om, en paps en mams hadden het zowaar ook naar hun zin. Mooi om te zien dat dit ook gewoon nog steeds kan. 
Vanmorgen een lange afspraak gehad met een leverancier uit Portugal. Vanmiddag begint de riedel van sportclubjes weer. En dan mijn mailbox nog niet eens open gehad vandaag. Kan ik natuurlijk wat aan doen, kan het ook laten, in plaats daarvan een stokbroodje kopen met wat kaasjes, chorizo en een wijntje en vanavond met de kids een bootje huren, om op het eilandje bij de plassen heerlijk te picknicken. Als ik er wat langer over nadenk vind ik dat eigenlijk een uiterst aantrekkelijk idee, anno 2009…

Denise Krul is moeder van Fieke en Gijs en oprichter/eigenaar van FRESH! Home Collection. De collectie van FRESH! Heeft bed-, badlinnen en homeware in een frisse basic stijl. Kijk voor meer informatie op www.freshonline.nl